| Notes |
- Nel Veer wilde net als haar broer Ber in het klooster gaan, maar werd in Nederland afgewezen, mogelijk wegens haar godsdienstwanen. Volgens overleveringen zou ze als kind al tekenen daarvan vertoond hebben. Zo kon ze midden op strat op haar knie?n vallen en roepen: "De vogeltjes vertellen me dat ik op weg ben naar de hemel." Vanaf 1919 werd ze diverse keren opgenomen in de psychiatrische inrichting Coudewater te Rosmalen, zoals ook in 1921, toen haar zusje Annie stierf. Op de sterfdag van Annie op 26-4-1921 staat in een politierapport vermeld dat "de krankzinnige Petronella Veer" in Rosmalen is opgenomen. Het was nodig dat de kantonrechter hierover besliste. Tussen de opnamens woonde ze op verschillende adressen, o.a. bij haar oom Ber, die een winkel had in de Hekelstraat.
Uiteindelijk kon ze in 1933 terecht in een klooster in Vis? in Belgi? om non te worden, maar dat is maar tijdelijk, want na twee jaar kwam ze terug. Daarna werkte ze als huishoudster bij verschillende mensen, als laatste bij de weduwnaar Anton Leijen, die 9 kinderen had. Ze trouwde met hem in 1949, toen ze bijna 50 jar was.
Volgens een dochter van Leijen was Nel vreselijk zuinig, "verskrikkelijk benauwd", zodat er nogal een gespannen toestand met de stiefmoeder ontstond. De wasmachine mocht niet gebruikt worden en koffie was uit den boze, want thee was goedkoper. Alleen voor goede doelen was ze royaal.
(Bron: Familiegeschiedenis Veer uit Schokland, Kampen en Alkmaar, door Wim Veer en Els Veer-Hanneman, 2009)
|
1900 - 1967 (66 years)
